چنان حجمی از بیهویتی که خودت هم دیگر خودت را نشناسی!
سیگار با ته چین ماست !
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
اردیبهشت ۱۴۰۴
فروردین ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
اردیبهشت ۱۴۰۲
فروردین ۱۴۰۲
مهر ۱۴۰۱
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
توان با شوق کوهی را ز جا کَند/
فسرده خار را نتواند ز پا کَند
(وحشی بافقی)
امید، توهمی بیش نیست. انسان به حس زندهست؛ و شوق، مقدم بر حس آدمی. انسان حرکت نمیکند مگر از نقطهی عطف ناامیدی؛ و پیشرانهی این حرکت حسیست که شوق در هر کیفیتی، آن را بارور کرده باشد...
انسانِ در توهم واژگان'مانده، هم خودش را تباه میکند، هم دایرهای از دیگران به شعاع توهماش را.
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
همه یه داستانی دارن که میخوان اون رو بازگو کنن، داستانی که دقیقاً نقطه مقابل داستان کسی هست که قراره اون رو بشنوه!
برچسب:
نویسنده: باران باقریان
انقدرها نمیارزید که یه پست بابتش اختصاص بدم، اما، از اونجایی که مصادره به مطلوب کردن و تفسیر به رأی و میل بر اساس تجربههای شخصی، هیچ فضایی برای «تفکر منطقی» باقی نذاشته، لازمه که در ابتدا خود شخص به این رجوع کنه: شکل و کیفیت تفسیرش، برخاسته از رفتاریه که باعث دریافت سیگنالهای یکریخت و مشابه شده. نکته دوم، وقتی خودت ادعای تمایز داری، نباید گزارهها رو از جز به کل تعمیم بدی. آدما دروغ میگن تا از خودشون محافظت کنن، و توهین میکنن چون پشتوانهی منطقی برای استدلالشون ندارن. اگر بر اساس الگوهای تکراری آدما رو دستهبندی میکنی، یعنی جای متغیر وابسته، مستقل و ضریب رو هم در معادلهی ذهنت از مساله، به درستی نفهمیدی!
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران باقریان