سیگار با ته چین ماست !
تنهاییام را به آغوش دستانم میکشم،
اتاقم سرزمین عجایبم میشود ،
خودم را میسپارم به ترافیک سیگارهای موازی،
پرسههای انفرادی در کافهای که بی تو از هیچ عاشقانهای حساب نمیبرند؛
تیکتاکهای ساعت واگراتر میشوند،
دورتر میشوی،
لبخندت را قاب میگیرم،
که یادم باشد،
متعلّق به جهان مژهها که باشی، با اتاق خوابت هم غریبه میشوی...!
مقصد جایی همین نزدیکیهاست،
در آغوش صدایی نمدار، نصفی از شب، "عزیزم قرص شبت یادت نرود"
اتاقم سرزمین عجایبم میشود ،
خودم را میسپارم به ترافیک سیگارهای موازی،
پرسههای انفرادی در کافهای که بی تو از هیچ عاشقانهای حساب نمیبرند؛
تیکتاکهای ساعت واگراتر میشوند،
دورتر میشوی،
لبخندت را قاب میگیرم،
که یادم باشد،
متعلّق به جهان مژهها که باشی، با اتاق خوابت هم غریبه میشوی...!
مقصد جایی همین نزدیکیهاست،
در آغوش صدایی نمدار، نصفی از شب، "عزیزم قرص شبت یادت نرود"
برچسب:
نویسنده: باران باقریان